Mila en de sneeuw

Voorbeeldverhaal

Dikke sneeuwvlokken dwarrelen uit de grijze lucht en landen zachtjes op Mila's rode wanten. Ze drukt haar neus tegen het koude raam en haar adem maakt een wolkje op het glas. Overal glinstert het wit — op de daken, op de hekjes, op de takken van de grote eikenboom in de tuin. "Het winterfeest komt eraan!" fluistert Mila opgewonden. Haar hart bonst als een klein trommeltje. In de woonkamer staat de boom al versierd met gouden sterren en zilveren bellen die zachtjes tinkelen als iemand langsloopt. Het ruikt naar kaneel en versgebakken koekjes. Mila rent naar de keuken waar mama bezig is met een grote pan dampende soep. "Mama, wanneer beginnen we met het feest?" Maar dan hoort ze iets vreemds. Buiten, bij het tuinhek, klinkt een zacht gesnotter. Mila trekt haar sjaal strak om haar nek, doet de achterdeur open en stapt de knisperende sneeuw in. Daar, half verscholen achter de besneeuwd struik, zit een klein meisje dat Mila nog nooit eerder heeft gezien. Ze heeft geen wanten aan en haar wangen zijn rood van de kou...