Jens in de lente

Voorbeeldverhaal

Jens drukt zijn neus tegen het raam en zucht diep. De regendruppels glijden langzaam naar beneden over het glas, als kleine racers die om het hardst naar de vensterbank glijden. "Wanneer komt de lente nou?" fluistert hij ongeduldig. Dan, op een ochtend, wordt Jens wakker van iets bijzonders. Het is stil. Geen regen die tegen het raam tikt. Een warm, gouden licht kriebelt over zijn gezicht. Hij springt uit bed, trekt het gordijn open en hapt naar adem. De tuin staat vol bloemen! Gele narcissen wiegen zachtjes heen en weer, paarse krokussen steken hun kopjes uit de grond, en een dik hommetje zoemt vrolijk van bloem naar bloem. De lucht ruikt naar vers gras en natte aarde. "Mama, papa, de lente is er!" roept Jens terwijl hij de trap af rent, twee treden tegelijk. Zijn blote voeten klepperen op het koude hout. Bij de achterdeur blijft hij staan. Daar, aan het tuinhek, hangen gekleurde slingers die zachtjes wapperen in de wind. En op het pad staan zijn vriendjes, allemaal met een mandje in hun hand en een grote glimlach op hun gezicht...