Sophie en haar konijn

Voorbeeldverhaal

Sophie zit op haar knieën in het zachte gras van de achtertuin als ze een zacht geritsel hoort achter de oude houten schutting. Haar konijn Sneeuwbal spitst zijn oortjes en huppelt naar een gat tussen de planken dat er gisteren nog niet was. "Wacht op mij, Sneeuwbal!" fluistert Sophie. Ze kruipt door de opening en haar ogen worden groot van verbazing. Aan de andere kant ligt een tuin die baadt in gouden zonlicht. Overal bloeien bloemen in kleuren die ze nog nooit heeft gezien — paars, roze en glinsterblauw. En tussen de bloemen zitten konijnen. Tientallen konijnen! Grote en kleine, bruine en witte, allemaal met bezorgde oogjes. Een grijs konijn met een fluweelzacht neusje huppelt naar Sophie toe en snuffelt aan haar vingers. "Ze hebben hulp nodig," fluistert Sophie tegen Sneeuwbal. Ze voelt haar hartje sneller kloppen. Want daar, midden in de tuin, ziet ze het: een groot worteltjesveld, helemaal verdord en droog. Sneeuwbal drukt zijn warme lijfje tegen haar been, en Sophie balt haar vuistjes. "Wij gaan dit samen oplossen," zegt ze vastberaden...